21 मार्च जागतिक कविता दिन


कविता म्हणजे काय कविता का लिहिली जाते याच एका शब्दात उत्तर नाही देता येणार कविता कागदावर लिहून काय समाधान मिळते हे ज्याचे त्यालाच माहीत कविता म्हणजे आपले विचार आपल्या भावना मग त्या प्रेम भावना असोत नाहीतर मनातला उद्रेक असो काही सामाजिक घटना असो ते ते आपल्या परीने शब्दात मांडण्याचा प्रयत्न म्हणजे कविता. प्रत्येका साठी वेगवेगळा असा कवितेचा अर्थ असू शकतो जे मनात दडलेले असते जे पटकन बोलता येत नाही असे काहीसे भाव कागदावर नकळतपणे उमटले जातात मग त्या ओळीं मधून कविता जन्माला येते . प्रेम रस कारुण्य रस शृंगार रस,रौद्र रस,भक्ती रस अशा अनेक भावनेतून कविता जन्माला येते जे आव्यक्त आहे ते व्यक्त करण्याचे माध्यम म्हणजे कविता .जसे उत्तम लेखक होण्यासाठी चांगले लिखाण जमणे गरजेचे असते तसेच कविता समजने ही सुद्धा एक कला आहे  कवितेतील शब्द वाचून अंगावर शहारे येत नाहीत  तो पर्यंत ती कविता समजली नाही .त्यातला भाव मनाला भिडायला हवा तर कविता समजते . कविता जगता आली पाहिजे . कविता लिहिली  जात नाही तर ती आपोआप कागदावर मांडली जाते. आज 21 मार्च हा दिवस जागतिक कविता दिवस म्हणून साजरा केला जातो त्या निमित्ताने हे लेखन....
माझ्या कविता ....
 
  

              देणं..

माहित नाही अवचित, एका वळनावर आपण भेटलो,
ध्यानी मनी नसताना कधीच एकमेकांचे झालो.
पहाटेचे स्वप्न खरच इतकं सुंदर असत,
प्रत्यक्षात तुला पाहिल्यावर,मी ते मानलं होत.
जख्मा सुद्धा भरतात,असं काहीसं प्रेम असत,
तुझं ,माझं काही नसतं,प्रेम हे प्रेमच असत.
सोबत असो,वा नसो,प्रेमात अंतर पडत नसत,
सगळ्याच नात्यानं इथे नाव द्यायचं नसत.
तू आहेस सोबत म्हणून शब्दांना सुंदर अर्थ आहे,
तू आहेस सोबत म्हणून जगण्यात ही तीर्थ आहे.
तुला पटणार नाही कदाचित,माझे  श्वास ही तुझं देणं आहे,
थोडे थोडके नाही,हे तर आयुष्य भरच देणं आहे.
-------------------/////----------------
 

तू आणि पाऊस --
     
पाना फुलांवर ,झाड़ा वेलींवर टपटप पडतो पाऊस
तुझ्या सारखाच वेड्या सारख खुदकन हसतो पाऊस.
तापलेल्या जमिनीवर हलकेच बरसतो.
तहानलेल्या धरणीला तृप्त करुन् जातो.
कधी धो धो रस्त्यावर कोसळतो,
तर कधी माझ्या सारखा एकांतात भटकतो.
मी मूक होऊन अश्रु ढाळतो,,
तो ही असाच,कोणाच्या आठवणीत बरसतो?
मी आठवतो ओला स्पर्श तुझा,कधी काळचा,,
त्याला ही माहित असेल का,अर्थ प्रेमाचा?
कवितेत माझ्या मी त्याला,बांधुं पाहतो शब्दाने,,
पण त्याचे ही तुझ्या सारखे,लाखो बहाने.
शोधतो मी पावसात ही माझ्या स्व:ताला,,
तू आणि पाऊस,शेवटी एक सारखेच,,
  समजावतो मनाला,,,,,!!!
   
-------   संगीता देवकर,,प्रिंट /मीडिया रायटर,पिम्परी पुणे,,18

    
 

Comments

Popular posts from this blog

हारजीत

तन्हाई (गझल)

मेनोपौज आणि ती